Google



edebiyat ve sohbet

10/11/2005 - karanlık

İşte yine başlıyoruz...başlangıç ve son kaoslarımın bilmem kaçıncı yıldönümünde...yine ilk günkü panik atak korkularla...yine...belki de daha canlı bir korkuyla başlıyorum...suskunluğumun ve bekleyişimin kaçıncı günündeyim?...

İnce ayrıntı çöllerinde akıl ile delilik arasında sıkışıp kaldım...ruhuma meylettiğim akıl zayi mantık ötesi isteklerimden arınamıyorum...deliriyorum...

Ama...............................yine bu anlamsız hayat söndürücü istekten kendimi alamıyorum...ve yine yazıyorum...kendi uçuk satırlarımla kendi deliliğimin ve hatta belki de kendi sonumun altına, yazdığım her kelimede her harfte yavaş yavaş imza atıyorum...noktalar benden ayrı ben onlara küs...

Noktalar arttıkça kelimeler umutsuzlaşıyor....cümleler uzadıkça zamanım kısalıyor...kabullenmekten başka çarenin kalmadığı bir uçurum kenarından yine kendi umarsız müşkülpesent resmime bakıyorum....dağlardan...beyaz ışığın doğduğu yerden...

Biteviye uzanıyor karanlık ruhuma...her zaman ki gibi özlediğim tutarsız aşklarla, anı kaçırmadan ama yıkım dolu yaşanan aşklarla ateşime değiyor...

Bu kadar umarsızca zemheriden sıyırıp bütün bedenimi yüreğimdeki ateşe kendini sunan beyaz tenli bir melek mi yoksa?...bu kez gözlerim beni yanıltıyor mu?...yoksa aşk bu kadar kapımda mı da ben her sürgüyü ellerimle çekmişim?...

Deliliğin sınırındayken tek bir ışık aydınlatıyor aklımı...sürgüler ,kapılar, karanlıklar ,melekler ,dağlar, umarsızca süzülen ateş damlaları............hiçbiri...tek bir soru...belki de ince bir çizgi....deliliğin sınırına en yakın hatta belki de tam içinde....tek bir soru....

Sürgüleri çekip korkak bir çocuk gibi doğduğum karanlıklardan kaçırırken kendimi acaba....Seni dışarıda bırakıp mı yüreğimi korkulara hapsetmişim...yoksa korku dışardan beni mi çağırıyor da SEN İÇERDESİN????

Yoksa sen sürgüleri çeken misin?...Eğer öyleysen durma...çünkü bu kez ne kelimelerim göz yaşlarımın yerine ne suskunluğum aşk nidalarımın yerine geçiyor...ben sana benden daha büyük bir karanlıkla çağlıyorum...ateşimi sunup ellerinden kendi deli kanımı yudumlayarak içiyorum...bırak kapıların dışındakileri...kim bilir belki de ‘’BİZ’’ BU KEZ SENDE SAKLI KALMIŞTIR...DOYAMADAN SEVİŞMEK İSTİYORUM KARANLIĞIMDA...BELKİ DE BU KEZ....OLABİLİR Mİ BİLMİYORUM AMA...İLK GÜNKÜ GİBİ BU KEZ DE AŞKTAN KORKMUYORUM...BENİ BEN YAPAN KARANLIĞIMDAN!!!

 

Zaman kapıda.......

Yer önemsiz.......

Ben....tekrar çingene...

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz!

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Bizler yeryüzüne sürgün bir ırkın son siluetleriyiz...Bize düşen bir nefes ötede mesafesiz aşkları yaşamaktır...

Arkadaşlarım

• sukranca
• ceboi
• naznaz
• Blogcu Yardım